Dumateng panjenenganipun, Jeng Pangeran, Kartikaningtyas.
sun lalipur ing tyas kang wiyadi
nging mêksa katongton
salêlewa myang solahbawane.
riyêm-riyêm buwana esmu gri wangkawa kalêson
uwung-uwung kêmlayung sonare samurcane Dyan sêkaring
bumi
udan riwis-riwis kadya ngungunngungun.
saya mangrês risang kawula
lêngêr-lêngêr cêlom lir jinait ing tyase
jwala kongas sêmune
alindri lir sang kaduk riris netarja sumuluh
lah Gusti wong anom imbangana Gusti kawulane
sampun bangêt-bangêt madung pari niyaya kêpati.
adhuh kapriye wong bagus tan ana wêkasing karsi
dene bangêt têmên sira
cacat apa ingsun iki.
iki wong punapi
dhasar bagus atinya sawukir pêngkuh raseng dhiri wong abagus têrus
samana sang rêtna adi asupe purwa duksina ketang runtikireng galih
sang rêtna mungkur brantaning.
lah paran karsanira dene ngantya pan kadya puniki.
rêb-rêb sirêp giwangkara tuwin
purnama acêlom
tara-tara lidhah sudamane thathit-thathit lir milu
wiyadi
manuk-manuk muni tinon rangu-rangu.
lah paran karsanira dene ngantya pan kadya puniki.
**Terjemahan :
Kepadamu Pangeran, Sang Bintang di hati.
Meski telah kucoba menghibur diri,
namun tetap saja masih terbayang-bayang
sosok dan lakumu.
Dunia tampak remang, lesu dalam kesedihan
Langit redup sinarnya karena hilangnya Tuan yang menjadi bunga dunia.
Hujan rintik yang turun membuat rasa tercekam heran.
Semakin teriris sang hati,
hanya mampu terdiam, hatiku bagai dijahit
Sang Mata bersinar redup tanda memendam kesedihan.
"Tuanku, terimalah cinta dari hambamu ini,
janganlah kau menyiksa hambamu ini, Tuanku.
Duhai pria tampan, kapan ini semua akan berakhir?
mengapa engkau begitu keterlaluan memperlakukanku?
Apa sebenarnya yang menjadi cacatku?
Orang macam apa kau ini?
Kau memang tampan, namun kenapa hatimu setinggi gunung? Kau sangat angkuh."
Saat itu juga Sang Putri kehilangan kendali karena sangat marah,
menjauh sudah rasa cinta Sang Putri kepada dirinya.
Sebenarnya apa yang telah terjadi hingga semua menjadi seperti ini?
Matahari dan purnama bersinar kelam
Bintang-bintang, kilat, dan petir bagai turut berduka
Burung-burung berkicau penuh rasa ragu.
Ah, sebenarnya apa yang telah terjadi hingga semua menjadi seperti ini?
-Mengutip beberapa sajak Serat Gandakusuma-
Tidak ada komentar:
Posting Komentar