Minggu, 14 Juli 2013

Ludira

Dumateng panjenenganipun, Jeng Pangeran, Kartikaningtyas.

sun lalipur ing tyas kang wiyadi

 

nging mêksa katongton

 

salêlewa myang solahbawane.

 

riyêm-riyêm buwana esmu gri wangkawa kalêson

 

uwung-uwung kêmlayung sonare samurcane Dyan sêkaring bumi

 

udan riwis-riwis kadya ngungunngungun.

 

saya mangrês risang kawula

 

lêngêr-lêngêr cêlom lir jinait ing tyase

 

jwala kongas sêmune alindri lir sang kaduk riris netarja sumuluh

 

lah Gusti wong anom imbangana Gusti kawulane

sampun bangêt-bangêt madung pari niyaya kêpati.

adhuh kapriye wong bagus tan ana wêkasing karsi

dene bangêt têmên sira

cacat apa ingsun iki.

iki wong punapi  

dhasar bagus atinya sawukir pêngkuh raseng dhiri wong abagus têrus

samana sang rêtna adi asupe purwa duksina ketang runtikireng galih  

sang rêtna mungkur brantaning.

lah paran karsanira dene ngantya pan kadya puniki.

rêb-rêb sirêp giwangkara tuwin purnama acêlom

 

tara-tara lidhah sudamane thathit-thathit lir milu wiyadi

 

manuk-manuk muni tinon rangu-rangu.

 

lah paran karsanira dene ngantya pan kadya puniki.

 

**Terjemahan :

Kepadamu Pangeran, Sang Bintang di hati.

Meski telah kucoba menghibur diri,

namun tetap saja masih terbayang-bayang

sosok dan lakumu.

Dunia tampak remang, lesu dalam kesedihan

Langit redup sinarnya karena hilangnya Tuan yang menjadi bunga dunia.

Hujan rintik yang turun membuat rasa tercekam heran.

Semakin teriris sang hati,

hanya mampu terdiam, hatiku bagai dijahit

Sang Mata bersinar redup tanda memendam kesedihan.

"Tuanku, terimalah cinta dari hambamu ini,

janganlah kau menyiksa hambamu ini, Tuanku.

Duhai pria tampan, kapan ini semua akan berakhir?

mengapa engkau begitu keterlaluan memperlakukanku?

Apa sebenarnya yang menjadi cacatku?

Orang macam apa kau ini?

Kau memang tampan, namun kenapa hatimu setinggi gunung? Kau sangat angkuh."

Saat itu juga Sang Putri kehilangan kendali karena sangat marah,

menjauh sudah rasa cinta Sang Putri kepada dirinya.

 Sebenarnya apa yang telah terjadi hingga semua menjadi seperti ini?

Matahari dan purnama bersinar kelam

Bintang-bintang, kilat, dan petir bagai turut berduka

Burung-burung berkicau penuh rasa ragu.

Ah, sebenarnya apa yang telah terjadi hingga semua menjadi seperti ini?


-Mengutip beberapa sajak Serat Gandakusuma-

 

Tidak ada komentar:

Posting Komentar